BLOGS

 

Ik kan me nog een gesprek herinneren met een oude meneer, 96 jaar om precies te zijn. Thuiswonend, cognitief perfect in orde, maar fysiek liet zijn lichaam hem in de steek.

Altijd ben ik gewend om zelf de verpleegkundige te zijn, zelf degene te zijn die zorgt, adviseert, begeleid en managet. Dat veranderde deze week plots.

Al dat geëmmer en gemekker rondom de zorg. Zo met momenten drijft het me tot waanzin. Natuurlijk, het kan altijd beter, met het streven naar verbetering is niks mis, maar het moet niet doorslaan.

Just in time

13-01-2019

Ken je dat gevoel dat je alles hebt afgewerkt, alles netjes achterlaat voor je collega's, alle rapportages af hebt, alle telefoontjes hebt afgehandeld, je cliënten tevreden zijn en in je bureaustoel ploft met zo'n heerlijk voldaan gevoel? Well, zo'n gevoel had ik afgelopen vrijdag.

ALTIJD wanneer ik bij iemand aanbel en diegene opent de deur niet, krijg ik zweethandjes. Niet zozeer omdat ik niet de tijd heb om te wachten, maar omdat in mijn verpleegkundig hoofd de radartjes sneller beginnen draaien en de doemscenario's stuk voor stuk in mijn hoofd voorbij schieten.

AWKWARD

09-12-2018

Ja. Dit valt onder de categorie 'awkward moments'. Zo'n casus waarbij je jezelf knalrood ziet worden, dik begint te stotteren in je woorden en jezelf zo poef in de grond voelt zakken.