Ik wil jou niet als zuster

24-06-2018

'Ik wil niet door jou geholpen worden.'. Als iemand dit ooit zegt, gebaseerd op een discriminerende gedachtegang dan garandeer ik je: ren voor je leven, want Esmeetje is on her way.

Er zijn drie dingen op deze hele aardbol waar mijn bloed van gaat koken. Well-done biefstuk, generalisatie en discriminatie. Laten we dat eerste even laten voor wat het is, daar kan ik tien A4'tjes over schrijven. Die andere twee vind ik nu een stuk belangrijker. Beiden komen voor in de zorgsector, soms lastig te definiëren, soms heel duidelijk en het irriteert me mateloos.

Sowieso het feit dat de ene beter zou zijn dan de ander, dat alleen al kan ik niet uitstaan, maar het dan ook nog uitspreken. Ugh... En het uitspreken wanneer je afhankelijk bent van een zorgverlener, schandalig. Maar, pas op, andersom gebeurt het ook. Zowel cliënten discrimineren naar zorgverleners toe, maar ook zorgverleners discrimineren cliënten. Beiden zijn even erg naar mijn mening.

Ik heb nooit begrepen waarom het zo in deze wereld is dat iemand zich beter moet voelen dan een ander. Kom aan. We zijn allemaal mens, allemaal hebben we een kloppend hart, allemaal zijn we gemaakt van een eicel en spermacel en na negen maanden gebaard door onze moeder. Sinds ik als verpleegkundige werk zie ik nog zoveel meer overeenstemmingen in de mens. Niemand van ons is namelijk volmaakt, niemand van ons is kerngezond, allemaal hebben we onze gebreken en onze 'falen'. Dat maakt dat we mens zijn. WE zijn mens, eenieder van ons heeft dat gemeen. Onze kern is hetzelfde. Duidelijk is dat we andere gebruiken, andere gewoonten en andere normen en waarden hebben verspreid over de wereld. Dat zijn dingen waar we van kunnen leren van elkaar. Dat we daarin verschillen, maakt nog niet dat de ene beter is dan de ander, integendeel, we kunnen elkaar laten groeien. Dus nee, je hebt niet het recht om jezelf boven iemand anders te stellen. Duidelijk niet, dus kap er dan mee.

Dat generalisatie en discriminatie in alle sectoren nu, anno 2018, nog naar boven komen is duidelijk. Shame on us! Shame on us dat we er niet in zijn geslaagd dit de kop in te drukken. Je zou toch denken dat we van onze geschiedenis geleerd zouden moeten hebben. Dat generalisatie en discriminatie in de zorgsector voorkomt, dat kan ik helaas ook niet ontkennen. Zo wordt er bijvoorbeeld in geslacht onderscheid gemaakt: 'Een broeder weiger ik, ik wil alleen een zuster.'. Dit is iets wat toch regelmatig naar boven komt drijven bij cliënten. Iets wat ik als 'niet terecht' acht. Ik krijg er altijd kleine zenuwtrekjes van boven mijn linkeroog. Ik word er lichtelijk door geprikkeld, omdat ik het geen terechte opmerking vind. Zo ook vind ik het geen terechte opmerking om liever een witte, getinte, autochtone, allochtone, islamitsiche, hindoestaanse, katholieke of gereformeerde zuster/broeder te willen (excuses dat ik niet alles opnoem, voel je niet beledigd). Het is geen logica om iemand te prefereren op uiterlijk, normen of waarden, it makes no sense. In mijn geval, in mijn vakgebied, gaat het erom dat de juiste en passende zorg wordt geboden. Zodra daar niet naar wordt gekeken, maar naar andere factoren, mis je volgens mij het hele doel van zorgverlening. Just sayin.

Lieve cliënt, alsjeblieft, denk met je volle hersenpan na. Een ander geslacht, andere waarden en andere normen doen er niet toe. Het gaat erom dat jij jouw zorg krijgt die je zo hard nodig hebt. En die krijg je van een mens. Een mens, die net als jij mens is. Dus please, ga niet lopen zeggen tegen mij dat je liever een specifieke groep van de zorgverleners wilt, want zoals ik net al vertelde: Je gaat langs het doel van zorgverlening heen op die manier. Accepteer degene die jou met liefde komt verzorgen en verplegen. Ze komen voor jou, om jou te helpen. Dus please, leg die strijdbijl neer.

Voor al mijn collega's, how dare you om een cliënt te generaliseren of discrimineren. Schaam je diep als je dat doet! We hebben onze zorgplicht en moeten mensen helpen. Ik ga niet ontkennen dat ik wel eens met een mond vol tanden heb gestaan toen ik voor het eerst bij een Indische vrouw stond en zij hele andere gebruiken rondom het baden had dan ik gewend was, maar dat wil niet zeggen dat ik om die reden moet gaan discrimineren. Het betekent dat ik mijn wereld verbreed, dat ik kan leren, dat ik kan groeien en ontwikkelen. Gebruik die kans juist! Ieder persoon heeft dezelfde kern en heeft zich daaruit tot een uniek wezen gevormd, iets wat ons prachtig maakt. Wij als zorgprofessionals komen als geen ander zo dichtbij de mensen en maken als geen ander persoonlijke mentale, fysieke, sociale en maatschappelijke zaken mee rondom die cliënt. Dat is toch prachtig! Geen enkele reden om te moeten generaliseren of discrimineren lijkt me, toch?

Maar! Mocht het ooit zo zijn dat je je als cliënt of zorgprofessional gediscrimineerd voelt, om wat voor reden dan ook; dat gevoel zou je nooit mogen hebben. Dus doe er iets mee wanneer je het voelt. Geeft het aan, spreek erover, want je bent meer waard dan dat.