Vechten zal ik, voor ons, voor de cliënten en voor de zorg

11-02-2018

Hoe dieper je in het wereldje van 'de zorg' terecht komt, hoe meer dingen duidelijk worden, of juist helemaal niet. Het is maar hoe je het bekijkt. Het mooie en goede van het vak is een pareltje wat moet gaan schijnen en tegelijkertijd moeten de negatieve punten de kop ingedrukt worden. We moeten hard aan de bak dus!

Dit is geen blog over bloementjes. Laat ik daarmee beginnen. We doen wat verkeerd, denk ik. We hebben zoveel goede dingen in de zorgsector, gekeken naar zestig jaar geleden zijn we qua technologie ontzettend ver, qua behandelingen zijn we al een heel eind en qua zorg ook. Natuurlijk hebben we punten van aandacht, maar moeten die de overhand nemen?

Laat ik eerst de goede punten naar voren brengen. Rapporteren? Prima. Ik wil uiteindelijk als zorgprofessional weten hoe het met mijn cliënt gaat, hoe een wond geneest, of de katheter goed loopt en of iemand goed op chemo reageert. Dat zijn dingen die ik van belang vind. Multidisciplinaire overleggen? Super! We moeten de zorg uiteindelijk met elkaar leveren en in vele gevallen lukt dat niet alleen met verzorgenden en verpleegkundigen, maar speelt de huisarts een belangrijke rol, de thuisbegeleiding, fysiotherapeute, maar soms ook de wijkagent. Zorg goed afstemmen is van groot belang om tot een juist zorgproces te komen. Evaluaties? Goed. Bij sommige cliënten verandert de situatie nauwelijks, maar bij sommige cliënten vraagt de situatie aandacht en is het prettig om met de cliënt, diens familie, mantelzorgers, buren of andere betrokken rond de tafel te zitten. In mijn ogen allemaal belangrijke stappen in het zorgproces.

Maar zoals er goede dingen zijn, zijn er ook minder goede dingen. Dingen die nog flink kunnen veranderen. Naar mijn idee lopen zaken langs elkaar heen. Wondmaterialen direct via de apotheek bestellen? Nee dat is verleden tijd. Een centraal punt in Nederland zorgt nu dat wondmaterialen worden geleverd. Voor de (niet alleen oudere) cliënt verwarrend. Voor mij, als zorgprofessional, betekent het dat ik vaker zonder voorraad zal zitten en dus op mijn eigen voorraad moet terugvallen. Bezuinigen? Waarschijnlijk hard nodig om de zorg in stand te kunnen houden, maar mijn vraag hierbij is; wordt er op de juiste dingen bezuinigd? In mijn ogen dubieus hoe er nu bezuinigd wordt. De inspectie? Uiteraard goed dat deze er zijn, maar met 'blacklist' te lanceren en ellenlange checklists komen we er ook niet. Eerlijk waar, ik lig hier soms nachten van wakker. Ik vraag me af waar we naartoe gaan. Het is de zorg, iets wat dynamisch is, waar we met een holistische denkwijze handelen. Iets wat in mijn ogen niet altijd via regels kan gebeuren, maar wat wel geëist wordt te doen.

Vind je het gek dat we geen jonkies trekken? In het nieuws komt de zorg niet direct positief naar voren, dus wat zou jij doen als zeventienjarige die voor een studiekeuze staat. Het spijt me zeer, maar als ik nu in deze jongeren hun schoenen zou staan, no way dat ik voor de zorg zou kiezen. Waarom niet? Wat stralen we uit? Een negatief beeld, waarin we willen dat het verandert, maar zelf niet met oplossingen komen en een vingertje naar 'de slechteriken' wijzen. Dat gaat niks oplossen natuurlijk. Waarom ga ik hierboven dan zeiken? Omdat ik wil laten zien dat er goede punten zijn en wij als professionals ervoor kunnen zorgen dat we de slechtere punten omarmen, schouders eronder kunnen zetten en kunnen knallen.

Kom aan! We kunnen dit! Zijn we nou een beroepsgroep of niet? Samenspannen, met concrete punten en oplossingen komen en laten zien wie we zijn! That's the spirit. Ik ga ervoor.