Wat als ik dat hele potje slaappillen inneem vanavond?

29-05-2018

Ik wist niet wat ik moest doen. Sprakeloos. Warrig. Schreeuwend in mijn hoofd. Hij zegt dat hij dood wil. Hij wil dood, vanavond. 'Zeg het tegen niemand', zei hij me.

Een lieve man, rustig en grappig en weduwnaar sinds een aantal maanden. Hij mist zijn vrouw, heeft het idee dat het overlijden van zijn vrouw zijn schuld is. HIJ heeft beslist 'de stekker eruit te trekken'. Schuldig en wanhopig voelt hij zich. Voor haar opname in het ziekenhuis heb ik zijn vrouw met veel liefde verzorgd. Ik had een goede band met haar, altijd wat dollen en elkaar plagen, ook in de slechte periodes. Zo positief en sterk zij was, zo neerslachtig en depressief is hij.

Het verdriet nam het over. Hij kon er niet mee omgaan. In het verleden, als jongvolwassen man, heeft hij eens een poging gedaan vertelt hij. Niet geslaagd. 'Ik kon niet zwemmen en besloot op een ochtend de haven in te springen. Ik kon het leven niet meer aan. Maar helaas, ik werd wakker in het ziekenhuis. Een oplettende voorbijganger had me uit de haven getrokken, zoals velen zouden zeggen 'goed gehandeld', maar toen, in mijn ogen, slecht gehandeld. Ik wilde toen dood.'. Na een lange stilte herhaalt hij het woord. 'Dood. Dat wilde ik. Mijn vrouw was er kapot van. Ik ging een lang traject in om geestelijk gezond te worden. "Alsof ieder mens altijd maar helemaal geestelijk gezond moet en kan zijn.".',vertelde hij.

Daar zitten we dan met zijn tweeën aan de keukentafel. Ruim een uur verder, hij blijft huilen. Voor mijn gevoel krijg ik hem niet rustig, hoe hard ik mijn best doe, het verandert niks aan zijn gevoelens en gedachten. Het doet me pijn hem zo te zien. Na dat uur praten met elkaar raak ik in tweestrijd met mezelf. Ik wil hem helpen, maar weet dat er andere cliënten op mij zitten te wachten, ik moet verder met mijn route. Mensen met insuline en wondverzorging, drainzorg en katheterzorg wachten op mij.

Ik heb een enorm dilemma in mijn hoofd. Ik heb alles uit de kast getrokken. Hij vertelt me: 'Wat nou als ik vanavond eens dat hele potje slaappillen zou innemen? Wat zou er dan met me gebeuren Esmée?'. FACK wat moet ik hiermee?! Iedereen kan bedenken dat een heel potje slaappillen niet bepaald goed voor je lijf is, om het maar zacht uit te drukken.

Ik besluit te antwoorden: 'Joseph, ik denk dat jij heel goed zelf weet wat er dan met je gebeurt.'. Huilend knikt hij. Vanbinnen ga ik kapot van deze situatie. Alles leer je op school, maar hoe om te gaan met je eerste patiënt die een zelfmoordpoging wil doen, dat dan weer net niet. Ik voel me bezwaard. We hebben nog een gesprekje en hij benadrukt erbij dat ik tegen niemand iets mag zeggen.

In de auto barst ik in tranen uit. Ik bel mijn moeder, want ja moeders blijven moeders. Snikkend aan de telefoon vraag ik wat ik moet doen. Haar advies zal ik nooit vergeten: 'Als iemand wil gaan, wil hij gaan.'. Het geeft me een beetje rust. Waarschijnlijk had ik het officieel moeten melden, maar wees eerlijk, had ik hem daarmee geholpen? I don't think so.

Ik bel hem om elf uur 's avonds, na mijn dienst, om te vragen hoe het gaat. Hij neemt op en zegt netjes één slaappilletje genomen te hebben en alles overdacht te hebben. Hij zegt me dat ik met een gerust hart kan gaan slapen vanavond en dat ik me geen zorgen over hem moet maken. 'Slaap lekker en tot morgen', zeg ik hem. De volgende dag ga ik opnieuw langs bij hem. We spreken door wat er gisteravond in hem omging. Hij heeft het niet zo op psychologen, hij kan er zijn ei niet bij kwijt. En de huisarts, daar wil hij al helemaal niet mee praten. Er komt een vertrouwenspersoon bij hem langs, zij spreekt hem moed in.

Tijdens de gesprekken komt naar voren dat hij mij als zijn kleindochter beschouwt en dat dat hem weerhouden heeft van het volle potje slaappillen te pakken. Kippenvel krijg ik ervan. Onbewust iemand tegenhouden om zichzelf van het leven te beroven. Nooit geweten dat ik dat ooit zou kunnen zeggen.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Worstelt u zelf met suïcidale gedachten? Contacteer uw huisarts, ga naar www.113.nl of praat erover met een vertrouwenspersoon.