Zo knap dat jullie dit doen

03-05-2018

Het stukje waardering waar ik af en toe zo hard naar snak. Een vriendelijke 'Dankjewel dat je me weer geholpen hebt.', 'Je maakt mijn dag vrolijker.', 'Je bent het zonnestraaltje wat ik vandaag nodig had' of 'Lief dat je belt om te vragen hoe het gaat.'. Dat is hetgeen wat mij met momenten zo ontroerd.

Nee, ik wil niet de sentimentele huilebalk uithangen, maar serieus, soms wanneer ik er een lange heftige dag op heb zitten en thuis op de bank plof, terugdenk aan deze uitspraken van waardering voel ik me 'humble'. Het is zo lastig onder woorden te brengen. Ik voel me gelukkig, blij, zeker tevreden, maar tegelijk verdrietig. Sounds a bit weird, isn't it.

Ik zal het proberen uit te leggen. Ik ben de opleiding tot verpleegkundige gestart met maar één doel: de zorg verbeteren. Dat is een opzichzelfstaand doel. Zorgen dat er perfect doordachte zorg geleverd kan worden die mijn cliënt nodig heeft, met de beste expertise, de beste bejegening en de liefste broeders en zusters aan zijn of haar zijde. Dat is het doel. Aandacht, oprechte aandacht, een zorgprofessional die binnenvalt als een zonnestraaltje en een zorgprofessional die van de meest schrijnende situatie iets moois kan maken. Dat is hetgeen waarvan ik hoop dat iedere cliënt het mag ervaren als hij of zij verzorgd dient te worden. In alle eerlijkheid, ik weet dat niet iedere cliënt dit ervaart.

Dat is waar ik 's nachts van wakker lig. Wetend dat niet iedere cliënt die perfect doordachte zorg kan ontvangen, dat gaat me aan mijn hart. Wetend dat er zorgprofessionals zijn die misschien beter een ander soort beroep hadden uitgevoerd, wetend dat er nog altijd ouderenmishandeling plaatsvindt door zorgprofessionals en wetend dat cliënten niet altijd begrepen worden door bepaalde aandoeningen of ziektebeelden. Dat is verschrikkelijk om te weten en daar kan ik vreselijk boos van worden.

Dat is precies de reden dat ik in de avond na zo'n lange heftige dag op de bank terugdenk aan de complimenten en uitingen van waardering en de gevoelens op dat moment zo gemixt zijn. Voor mij betekenen deze uitspraken van waardering dat de cliënt heeft gevoeld dat ik mijn werk met alle plezier uitvoer en de cliënt met alles wat ik in me heb het naar zijn of haar zin probeer te maken. Dat ik betrokken ben, interesse toon, laat voelen dat ze veel voor mij betekenen en ze zich veilig voelen. Het betekent voor mij, dat wanneer ik blijf doen wat ik doe en blijf strijden, dat doel, wat ik hierboven heb beschreven, behaald gaat worden.

Hoe hard het knokken ook zal zijn, het zal en gaat lukken. Watch it. Voor nu wil ik alle lieve, betrokken, energieke zonnestraaltjes in de zorg ontzettend bedanken. Bedanken voor de inzet, de liefde die in het vak omgaat, de pijn die jullie kunnen verzachten en de prachtige glimlachen die jullie op gezichten kunnen toveren.

Zo knap dat jullie dit doen.